Οι Γιατροι της πανωλης.

Γνωστη και ως ο Μαύρος Θάνατος, η πανώλη, ηταν η πιο θανατηφόρα ασθένεια. Είχε δύο μορφές: τη βουβωνική (ή σηψαιμική) και την πνευμονική. Μεταδιδόταν ακαριαία βοηθούμενη από τις κακές συνθήκες υγιεινής, την έλλειψη ιατρικών γνώσεων της εποχής και τις επακόλουθες δεισιδαιμονικές προλήψεις.Σε όλη την ιστορία έχουν πεθάνει από το μαύρο θάνατο, περισσότερα από 200 εκατομμύρια ατομα. Η επιδημία χτύπησε τον 14ο αιώνα, αναιρώντας ολοκληρωτικά την δημογραφική αύξηση που είχε σημειωθεί στα μέσα του 13ου αιώνα. Το όνομά της και μονο προκαλουσε πανικο κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.Οι λιγοστοί γιατροί της εποχής σήκωσαν τα χέρια ψηλά στην αινιγματική για αυτούς ασθένεια. Οι γνώσεις που κατείχαν ήταν σχεδόν αποκλειστικά αστρολογικές, ενώ ιατρικές γνώσεις αντλούσαν από τον Ιπποκράτη και τον Γαληνό. Κανείς δεν φανταζόταν τότε ότι η επιδημία μπορούσε να εξαπλώνεται μέσω μόλυνσης από τα ζώα στους ανθρώπους. Κυριαρχούσε πλήρης άγνοια. Εμφανίστηκαν τοτε για την καταπολέμηση οι λεγόμενοι Γιατροί της Πανώλης,που φορουσαν μάσκα με ράμφος πτηνού, μια πρωτόγονη μάσκα, η οποία ειχε στο εσωτερικό της αρώματα, ως φίλτρο κατά τη δυσοσμία από τη βρώμα.
Μια κοινή πεποίθηση της εποχής ήταν ότι η διάδοση γινοταν μέσω της πανώλης των πτηνών. Ως εκ τούτου, πιστεύαν ότι φορώντας μία μάσκα με το ράμφος των πτηνών θα μπορούσαν να αποτρέψουν την φοβερή ασθένεια. Η στολή ολοκληρώθηκε με ένα δερμάτινο μακρύ παλτό, γάντια και ευρύ καπέλο. Στο δεξί τους χέρι ειχαν ένα ραβδί με μια λευκη φτερωτη κλεψύδρα, για την κίνηση και την εξέταση του ασθενούς.