Αντώνης Τσουρής - ιδιοκτήτης πρατηρίου καυσίμων - Κάθομαι και περιμένω να με… κάψουν...Πέτρος Τοκατλιάν - γείτονας του καταυλισμού Σούδας - “Έγινα… κηπουρός γιατί θα μας κάψουν ζωντανούς”...Χθες από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα.

Μια συστάδα καλλωπιστικών θάμνων έχει απέναντι στο σπίτι του ο Πέτρος Τοκατλιάν, που γειτνιάζει με τη Σούδα, αλλά ύστερα από τον χθεσινό εφιάλτη άρχισε να τον… κουρεύει.
“Τι να κάνω”, μας λέει, “έγινα και κηπουρός για να μην καούμε. 
Να, δείτε”, μας λέει, “εδώ έβαζαν τα κουρέλια ποτισμένα στο πετρέλαιο και τα έχωναν μέσα στους θάμνους για να μας κάψουν. Εγώ κρύφτηκα μέσα και έβαλα πίσω από την πόρτα ένα ψυγείο. 
Η Αστυνομία αντί να ρίξει δακρυγόνα να τους διαλύσει καθόταν και τους έβλεπε. Χθες από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα.”.

Γιατί η Αστυνομία χθες ήταν θεατής των γεγονότων; Αυτό το ερώτημα τίθεται από πολλούς θεωρώντας ότι τα έκτροπα δεν είναι άσχετα με το τελεσίγραφο της Κυβέρνησης να δημιουργηθεί τώρα άλλο Hot Spot, προκειμένου να αδειάσει, δήθεν, η Σούδα.
Αυτό πάντως το βίωσαν χθες οι καταστηματάρχες στην οδό Καλουτά. Ο Αντώνης Τσουρής είδε να σπάνε τα τζάμια του μαγαζιού του και να προσπαθούν να βγάλουν καύσιμα από μια αντλία. Ποιο είναι το επόμενο βήμα, αναρωτιέται. “Πρέπει δηλαδή να κοιμάμαι μέσα στο βενζινάδικο μέχρι να το κάψουν;”.

Η Νίκη Καρουσάκη και ο Στρατής Τσουκαλάς έχουν από σήμερα δύο κοινά. Μένουν στην ίδια γειτονιά, δίπλα στη Σούδα, η μία διατηρεί επιχείρηση με ενοικιαζόμενα και εκείνος το καφενείο της Ιχθυόσκαλας, όμως και οι δύο έχουν σπασμένα αυτοκίνητα από τη μανία των εγκλωβισμένων μεταναστών - προσφύγων στη Σούδα.