Η αληθινή ιστορία για τους διάστημικους πιθήκους.

Μεταξύ 1948 και 1970, έως και 32 πίθηκοι είχαν εκπαιδευτεί και σταλεί στο διάστημα, προκειμένου να διερευνήσουν τις βιολογικές επιπτώσεις των διαστημικών ταξιδιών. Οι περισσότεροι από αυτούς, πέθαναν από ασφυξία, σύγκρουση ή αποτυχία ανοιγματος του αλεξίπτωτου.Μια άλλη ομάδα απο πιθήκους, η οποία ποτέ δεν ταξίδεψε στο διάστημα, τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν κατά τις δοκιμές που πραγματοποιηθηκαν από την U. S. Πολεμική Αεροπορία (USAF), ως μέρος της Air & Space Research πρόγραμμα. Ορισμένοι από αυτους επιβίωσαν και σήμερα ζουν σε ένα Καταφύγιο Φλόριντα. Η στρατιωτική σχέση της με τους πιθηκους άρχισε στην δεκαετία του 1950, όταν η U. S. Air Force συγκεντρωσε πάνω από 100 χιμπατζήδες από την Αφρική. Περισσότεροι από 65 εξ αυτών είχαν αποσταλεί στην Air Force Base στο Νέο Μεξικό για να υποβάλλονται σε δοκιμές για τις επιδράσεις των διαστημικών πτήσεων.Η πιθηκοι ήταν εκτεθειμένοι σε δυσμενείς συνθήκες, ώστε να καταστεί δυνατο το διαστημικό ταξίδι. Δοκιμές φυγοκεντρισης, ισχυρες G-Δυνάμεις, καθώς και μετρησεις πόσο καιρό πήρε ένα από τα ζώα για να χάσει τις αισθήσεις σε ένα θάλαμο αποσυμπίεσης. Κατά τα χρονια αυτά, ορισμένοι από τους πιθήκους χρησιμοποιηθηκαν σε crash test ως ανδρείκελα. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ορισμένες από τις κάψουλες είχαν σχεδιαστεί έτσι ώστε να επιταχυνθουν με ταχύτητες 700 χλμ ανά ώρα πριν απο μια απότομη διακοπή. Μια ξαφνική διακοπη σε τόσο υψηλές ταχύτητες προκαλουσε στους χιμπατζήδες την θραυση του εγκεφάλου και το θάνατο.Το 1961, τρεις μήνες πριν από τον Alan B. Shepard ο Χαμ ενας χιμπατζής πυραυλικά περασε πέρα από τη γήινη ατμόσφαιρα σε υδραργυρου καψάκιο.